وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ إِلَّا أَنْ قَالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ( 147 ) وسخن آنان جز اين نبود كه گفتند : « پروردگارا ، گناهان ما وزياده‌روى ما ، در كارمان را بر ما ببخش ، وگامهاى ما را استوار دار ، وما را بر گروه كافران يارى ده . » ( 147 )